Terug naar je onschuld is niet terug naar je kindertijd

Als ik het begrijp, gaat het weg
(Lees ook deze blog)

Als ik het kan verklaren.
Als ik er maar vaak genoeg over praat.
Als ik het verhaal helder heb.

Dan kan ik verder.

Maar zo werkt het niet.

Je veilig wéten en je veilig vóelen zijn twee verschillende dingen

Je kunt precies begrijpen wat er is gebeurd.
Je kunt het analyseren.
Je kunt de psychologie erachter snappen.
Je kunt het zelfs aan anderen uitleggen.

En toch kan je lichaam nog steeds verkrampen zodra iemand je aanraakt.
Zodra iemand te dichtbij komt, of zodra je zelf verlangen voelt.

Dat komt omdat bevroren onschuld niet door je denken smelt
Ze smelt door warmte.

Je lichaam maakte in een seconde een keuze
Binnen in een seconde wordt jouw onschuld vastgezet, ter bescherming.
Dat zorgt voor spanning, angst, gebrek aan levenslust, geen zin in seks. 

In het reguliere circuit wordt oorzaak en gevolg vaak door elkaar gehaald.
De spanning of angst wordt behandeld. Op gedragsniveau.

Maar dat zijn gevolgen. Niet de oorzaak.
Je bent dus aan het pleisters plakken. 

Exposure. Praten. Cognitieve gedragstherapie.
Ze kunnen inzicht geven.
Maar geen warmte.

En zonder warmte smelt je onschuld niet

Bevroren onschuld vraagt niet om herbeleving of eindeloze analyse.
Het willen begrijpen, herbergt het woord 'grijpen'.
In de zin van controleren.

Maar wat nodig is, is veiligheid in het lichaam.
Zodat het lekker warm wordt. 

Een nieuwe ervaring waarin je lichaam voelt:
- ik mag stoppen.
- ik heb een keuze.
- ik hoef niets te doen.
- ik hoef niemand te pleasen.

Niet willen begrijpen. Maar een nieuwe ervaring.

Dat is het verschil
Hoe je dat doet ontdek je hier.

Hoe je onschuld kunt laten smelten zonder terug te gaan naar toen.

In de volgende blog neem ik je mee naar wat wél werkt.
Want terug naar je onschuld betekent niet terug naar je kindertijd.
Het betekent terug naar jezelf.

Bemin Jezelf.