Wil je verkering met me?

Vroeger, toen alles beter was, had je na één eenvoudige vraag verkering. Afhankelijk van je leeftijd zei je vervolgens alleen ‘hoi’ en ‘doei’, hield je handjes vast, gaf je elkaar een kus of werd het langzaam iets meer. Veel ingewikkelder was het niet. Nu zijn we volwassen. We noemen het geen verkering meer, maar een relatie. Of we gaan zelfs trouwen. Dat klinkt allemaal een stuk serieuzer. Maar er zit een klein addertje onder het gras. Eentje waar we meestal pas achter komen als we al een tijdje samen zijn.

Google voor de grap eens het woord  watermeloen . Je krijgt honderden afbeeldingen van, jawel, watermeloenen. Rond, groen vanbuiten, rood vanbinnen, met zwarte pitjes. Iedereen weet ongeveer wat een watermeloen is. Hoe hij smaakt, hoe hij ruikt en of je ervan houdt. Misschien heb je liever een exemplaar zonder pitjes, maar over het algemeen begrijpen we elkaar prima wanneer we het over een watermeloen hebben.

Google nu eens het woord  relatie . Je krijgt verliefde stelletjes, handen die elkaar vasthouden, gezinnen, trouwringen, knuffelende mensen en ook twee mensen die ruziemaken. Een bonte verzameling beelden die allemaal iets met relaties te maken hebben. Maar wat een relatie nu precies ís, wordt niet helemaal duidelijk. En toch gebruiken we dat ene woord alsof iedereen precies hetzelfde bedoelt.

Wat bestel je eigenlijk?

Stel je voor dat je in een restaurant zit en tegen de ober zegt: ‘Ik wil graag eten.’ De ober knikt vriendelijk en komt een halfuur later terug met een bord spruitjes. Terwijl jij eigenlijk ontzettend veel zin had in een sappige biefstuk. Je zou waarschijnlijk verbaasd zijn. Misschien zelfs geïrriteerd. Maar je hebt toch echt gekregen wat je besteld hebt: eten.

In relaties doen we iets vergelijkbaars. We spreken af dat we een relatie willen, maar vergeten te onderzoeken wat we daaronder verstaan. Vervolgens zijn we teleurgesteld wanneer de ander niet voldoet aan onze verwachtingen.

De een verlangt naar een stabiele relatie, de ander wil graag een avontuurlijke. ‘Never a dull moment.’ Sommigen willen vooral een seksuele relatie, anderen meer een emotionele. Of je hebt behoefte aan groei en wilt het liefst een betekenisvolle relatie. Er is geen goed of fout, alleen scharen we alles onder hetzelfde woord: relatie. En gaan er vervolgens van uit dat de ander begrijpt wat we willen en wat we kunnen bieden.

Welke relatie wil jij?

Het kan best de moeite waard zijn om jezelf eens een andere vraag te stellen. Niet alleen: met wie wil ik een relatie? Maar vooral: wat voor relatie wil ik eigenlijk?

Wil je een liefdesrelatie waarin je je gekoesterd voelt? Een seksuele relatie waarin verlangen, plezier en lichamelijke intimiteit centraal staan? Een vriendschappelijke relatie waarin je samen kunt lachen, praten en het leven delen?

Of verlang je naar een relatie die je uitdaagt? Waarin je jezelf tegenkomt, groeit en steeds opnieuw ontdekt wie je bent?

Misschien zoek je juist rust. Een stabiele relatie waarin je weet waar je aan toe bent. Waarin niet iedere dag iets besproken, onderzocht of opgelost hoeft te worden, maar het leven samen een zekere vanzelfsprekendheid krijgt.

En dan nog. Wat bedoel je wanneer je zegt dat je een betekenisvolle relatie wilt? Moet die ergens toe leiden? Moet je samen iets opbouwen, kinderen krijgen, de wereld verbeteren? Of is samen op de bank zitten, zonder iets te hoeven, voor jou al betekenisvol genoeg?
Er zijn ontzettend veel mogelijkheden en het gaat erom dat jij de juiste vindt.

Een relatie in drie delen

En om het nog wat ingewikkelder te maken, kunnen we ook op verschillende manieren met elkaar verbonden zijn. Als we de mens voor het gemak terugbrengen tot drie belangrijke centra, hebben we een hoofd, een hart en een bekken. We denken, we voelen en we zijn seksuele wezens. Drie gebieden waarmee we ons tot onszelf, elkaar en het leven verhouden.

Met ons hoofd verbinden we ons via gedachten, ideeën en gesprekken. We kunnen uren praten, elkaar inspireren en elkaar intellectueel aantrekkelijk vinden. Met ons hart verbinden we ons door liefde, genegenheid, vertrouwen en emotionele nabijheid. En met ons bekken ontmoeten we elkaar in seksualiteit, lichamelijk verlangen en seksuele energie.

En met welke van deze drie gebieden wil jij je eigenlijk met de ander verbinden? Misschien wil je vooral iemand met wie je eindeloos kunt praten. Misschien verlang je naar diepe emotionele verbondenheid, maar heb je weinig behoefte aan seks. Wellicht is er een enorme seksuele aantrekkingskracht, terwijl jullie buiten de slaapkamer nauwelijks iets met elkaar delen. Of misschien wil je je wel met alle drie verbinden. Maar zelfs dan is het nog maar de vraag of jullie daar allebei hetzelfde onder verstaan.

Stel je voor dat jij verlangt naar een relatie waarin hoofd, hart en bekken samenkomen, terwijl de ander vooral emotionele geborgenheid zoekt. Jullie houden oprecht van elkaar, maar verwachten iets anders van jullie verbinding. Geen wonder dat dat ene, ogenschijnlijk eenvoudige woordje relatie, in de praktijk voor zoveel verwarring kan zorgen.

‘Liefde is niet alleen elkaar aankijken,
maar samen in dezelfde richting kijken.’

De onzichtbare verwachtingen

Veel van onze ideeën over relaties hebben we ongemerkt overgenomen. Van onze ouders, de cultuur waarin we opgroeiden, films, boeken en de mensen om ons heen. We hebben geleerd hoe een relatie eruit hoort te zien. Dat je trouw bent, voor elkaar zorgt, samen op vakantie gaat, regelmatig seks hebt, elkaar steunt en vooral gelukkig maakt. Maar wie heeft eigenlijk bepaald dat dit allemaal bij elkaar hoort?

Het ingewikkelde is dat we onze eigen verwachtingen vaak zo vanzelfsprekend vinden dat we niet eens beseffen dát het verwachtingen zijn. Totdat de ander er niet aan voldoet.

Dan voelen we ons afgewezen, tekortgedaan of niet begrepen. Terwijl we misschien simpelweg twee verschillende gerechten hebben besteld.

Er is nog een vraag die minstens zo interessant is. We zijn vaak behoorlijk goed in benoemen wat we uit een relatie willen halen. Liefde, aandacht, veiligheid, plezier, seks, begrip, erkenning. Maar wat kom je eigenlijk brengen? Wil je liefde geven? Ruimte bieden? Samen ontdekken? De ander helpen groeien? Wil je een veilige haven zijn of juist iemand die de ander uitnodigt nieuwe gebieden te verkennen? En kun je dat ook geven wanneer de ander niet voortdurend aan jouw verwachtingen voldoet?

Want zodra een relatie vooral een plek wordt waar de ander onze behoeften moet vervullen, ontstaat er gemakkelijk een ingewikkelde boekhouding. Ik heb dit voor jou gedaan, dus nu verwacht ik dat jij iets voor mij doet. Ik heb behoefte aan nabijheid, dus jij moet dichterbij komen. Ik voel me onzeker, dus jij moet mij geruststellen. Voor je het weet ben je drukker met wat de ander zou moeten doen dan met wat je zelf wilt bijdragen.

Wat zou er gebeuren wanneer je een relatie niet langer beschouwt als iets wat je krijgt, maar als iets wat je samen vormgeeft? Vanuit nieuwsgierigheid naar jezelf en de ander. Misschien ontstaat er dan ruimte voor een relatie die bij jullie past, in plaats van een relatie die moet voldoen aan een idee.

En hoe zit het met onze relatie?

Misschien is dit de eerste keer dat je iets van me leest. Wellicht kennen we elkaar al wat langer. Hoe dan ook, via dit artikel hebben we iets gedeeld. Mijn gedachten en ervaringen hebben hun weg naar jou gevonden. Misschien heb je instemmend geknikt, misschien heb je je verbaasd of was je het hartgrondig met me oneens. Ook dat is een vorm van verbinding. Een uitwisseling waarin je elkaar kunt raken zonder elkaar ooit aan te raken.

Vind je het leuk om vaker op deze manier geïnspireerd te worden? Via  Judiths Seksjournaal  deel ik ongeveer twee keer per week mijn gedachten en inzichten over seksualiteit, relaties en het leven. Om je uit te nodigen met andere ogen naar jezelf en de wereld om je heen te kijken.

En wat onze relatie betreft: ik zorg voor de verhalen. Jij hoeft alleen maar te lezen. Dan weten we tenminste allebei waar we aan toe zijn.

Bemin Jezelf.