Als seks ooit onveilig was - over bevroren onschuld

Er is iets gebeurd.
Misschien één keer.
Misschien vaker.
Misschien zo subtiel dat niemand het zag. 

Maar je lichaam heeft het gevoeld. En opgeslagen. 

Je lichaam reageert sneller dan je denken ooit kan bijhouden.
In een fractie van een seconde kiest het: is het veilig of onveilig?

Uit zelfbehoud. Dat is pure intelligentie.
Het is je overlevingskracht

En op het moment dat iets als onveilig wordt ervaren, gebeurt er iets heel bijzonders.
Je systeem beschermt het meest kwetsbare en kostbare deel van jou: je onschuld.

Die onschuld verdwijnt niet.
Ze wordt niet afgepakt, ook al voelt dat wel zo
Ze bevriest.

Dat is een essentieel verschil

Bevroren onschuld betekent dat een deel van jou stil is gezet.
Niet kapot of onherstelbaar beschadigd.
Maar bevroren. Ingekapseld. Koud. Als onder een laag ijs.

Vanaf dat moment verandert er iets in hoe je jezelf ervaart

Misschien merk je het in je seksualiteit.
Je zegt ja terwijl je lijf ergens nee voelt.
Of je zegt nee terwijl je wel wilt.
Of je lichaam werkt mee, maar je bent er niet echt bij.

Misschien merk je het ook op andere fronten
Je vertrouwt je intuïtie minder.
Je twijfelt sneller aan jezelf.
Aan je grenzen. Aan je waarheid.

Je voelt verwarring waar ooit eenvoud was.

Je lichaam doet precies wat het moest doen

Je bent dus niet stuk.
Ook niet raar of “ingewikkeld”.

Je bent diep. Seksualiteit gaat diep. 

Sommigen relativeren hun ervaring.
“Het was maar één keer.”
“Het stelde niet zo veel voor.”
“Er zijn mensen die veel erger hebben meegemaakt.”

Maar je lichaam vergelijkt niet
Zij reageert op de ervaring.
En een imprint wordt in een seconde gemaakt.

Wat het extra ingewikkeld maakt, is dat seksualiteit in onze cultuur los is komen te staan van het gewone leven.
We doen alsof seks iets is wat zich afspeelt in een apart kamertje. In het donker. 

Maar seksualiteit is levensenergie
Het stroomt door alles heen.
Door hoe je beweegt. Hoe je verbindt. Hoe je jezelf voelt.

Als die energie vrij en vrijwillig door je heen kan bewegen, voel je levendigheid. 
Warmte. Zin in het leven. Zin in seks.

Als je onschuld bevriest, voel je spanning. Verdoving. Drang tot controle of presteren. 
Of juist helemaal niets.

Geen of teveel zin zin. Extreme verlangens.
Dat zijn geen oorzaken.
Dat zijn signalen.

Signalen dat je iets hebt meegemaakt wat nog steeds invloed heeft

Maar je onschuld is niet weg.
Ze is bevroren geraakt.
En niemand heeft je geleerd hoe je haar kan laten smelten.
Hoe je dat doet komt in een volgende blog aan bod (of kijk hier).

Laten we eerst kijken naar een groot misverstand:
waarom praten of de situatie herbeleven,
je bevroren onschuld juist niet laat smelten.

Want daar is veiligheid voor nodig.

Bemin Jezelf.